Wiara w to, że silne mrozy zimą zbawiają nas od nadmiaru komarów latem, jest dość powszechna. Czy rzeczywiście tak jest?

Wielokrotnie, gdy tylko zapanują srogie mrozy, słyszy się wypowiedzi, że może i jest ciężko z dwudziestoma stopniami na minusie, ale za to latem nie będzie tylu much czy komarów. Bo mróz je wytrzebi.
Rzeczywiście dla takich owadów zima nie jest okresem przyjaznym. Ale z reguły już wcześniej składają one jaja, zazwyczaj w miejscach bezpiecznych i choć częściowo zabezpieczonych przez trudnymi warunkami. I tak, doczekawszy wiosny, nowe pokolenie much czy komarów przypomni nam o sobie gdy na dobre ustaną mrozy. Choćby zimą były tęgie, dwudziestostopniowe.
Ale nie tylko jaja owadów potrafią przetrwać zimę. Dojrzałe osobniki też są w stanie znaleźć dla siebie kryjówkę i przetrwać mrozy w stanie swego rodzaju hibernacji. Takie kryjówki mogą być pod ziemią, w zagłębieniach drzew, ale i „w gościach” u nas: w piwnicach, na poddaszach i wszędzie tam, gdzie nie jest aż tak zimno jak pod gołym niebem. Stadia rozwojowe tych owadów, które przebywają w wodzie, są zabezpieczone nawet lepiej, bo zbiorniki wodne czy rzeki zasadniczo nie przemarzają do dna. Pod taflą lodu woda pozostaje w stanie ciekłym, a przy dnie ma, z racji praw fizyki, temperaturę 4 stopni na plusie.
Jeśli więc mróz zabije komary, to przede wszystkim te słabsze. A w wyniku takiej selekcji po zimie dorośnie i rozmnoży się pokolenie najsilniejszych, które niskie temperatury przetrwały. Marne są więc nasze nadzieje, że w nagrodę za wytrzymywanie silnego mrozu dostaniemy od natury lato bez komarów. Zdaniem fachowców czynniki, które mogą zredukować populację komarów, są różne. Od silnego mrozu, z którym wiążemy takie nadzieje, bardziej zabójcza dla bzyczących krwiopijców może być na przykład sucha wiosna, bo bez dostatecznej wilgoci ze złożonych jaj wykluje się ich znacząco mniej. (jar)