DOŻYNKI. Wśród wszystkich organizowanych w naszym powiecie dożynek obok tych parafialnych i gminnych największy prestiż mają dożynki powiatowe. Organizowane od lat co roku w innym miejscu, tym razem odbyły się w Złochowicach

Dożynki powiatowe ściągają gości z wszystkich dziewięciu gmin. A każda ma tu swą ważną reprezentację – w osobach uczestniczących w pochodzie z wieńcami dożynkowymi i wśród lokalnych oficjeli. W Złochowicach uroczystości rozpoczęto mszą świętą w tutejszym kościele, po której prowadzony przez miejscową orkiestrę korowód dożynkowy przemieścił się na obszerny plac tuż przy szkole. Tu było kilka oficjalnych przemówień, a przede wszystkim dotrzymywany zawsze ceremoniał przekazania bochna chleba z mąki z tegorocznych zbiorów. Chleb ten starostowie dożynkowi – Longina Kierat z gminy Przystajń i Tomasz Janic z gminy Opatów – przekazali na ręce gospodarzy tego terenu, czyli wójta Bogdana Sośniaka i starosty Henryka Kiepury. Chleb ten, podzielony na nieduże kromki, rozdawano następnie wśród uczestników dożynek.

W ramach oficjalnych ceremonii odbyło się jeszcze wręczenie odznaczeń – zarówno odnoszącym sukcesy gospodarcze rolnikom, jak i osobom, które w innych sferach działają na wsi i na rzecz wsi. Osobno uhonorowano też koła gospodyń wiejskich, które przygotowały dożynkowe wieńce.

Potem atmosfera stała się już całkiem swobodna. Na scenie rozpoczęły się występy dzieci szkolnych, a wielu dorosłych mogło poświęcić nieco czasu na odwiedziny licznych przygotowanych na dożynki stoisk wystawienniczych. Ciekawej rozrywki dostarczył także turniej sołectw gminy Opatów. A status gwiazdy wieczoru miał na powiatowych dożynkach legendarny Tercet Egzotyczny. Koncert zespołu poprzedził dyskotekę, która trwała tu do późnych godzin. (jar)

PROBLEM. Teoretycznie w starej szkole są puste klasy, które można by na coś wykorzystać. W praktyce okazuje się, że prawie stuletni budynek wymaga najpierw szeregu czynności dostosowawczych

Po reformie oświaty gminie pozostanie budynek starej szkoły w Opatowie. Jedna z obecnie aktualnych możliwości wykorzystania tych pomieszczeń dotyczy ulokowania tu biblioteki gminnej. Konkretnie chodzi o przeznaczenie na ten cel dwóch starych klas w szkole. W sensie praktycznym nie jest to jednak takie proste. Dlaczego?

– Budynek szkoły powstał w latach 20. ubiegłego wieku. Teraz w zasadzie trzeba wszystko odkrywać, żeby się doszukać konstrukcji – materiałów i sposobu wykonania ich elementów – referuje sytuację wójt Bogdan Sośniak.

To techniczne spojrzenie na wiekowy budynek doprowadzać ma nieraz do sytuacji wręcz anegdotycznych. W jednej z dotychczasowych klas odkryto na przykład, że podłoga drewniana była tam położona wprost na drugiej podłodze drewnianej, a do tego na wierzchu były na tym wykładziny, a jeszcze wyżej panele podłogowe. Podłoga w tej klasie była w efekcie o kilka centymetrów wyżej niż po sąsiedzku w budynku – na korytarzu, w sąsiednich klasach. Tak kiedyś „poprawiano” stan wykończenia wnętrz, że nawet nie demontowano starych pokryć podłogi, tylko piętrowo układano nowe. Jak zauważył wójt, nawet zapachy zdradziły, że stan tych nagromadzonych elementów wykończeniowych nie jest już do zaakceptowania.

– Na razie dokonaliśmy połączenia dwóch klas, bo chodziło o stworzenie powierzchni około 90 metrów kwadratowych dla pomieszczenia tu księgozbioru – dodał Sośniak.

Prace dostosowawcze pod kątem umieszczenia biblioteki w gmachu po szkole nadal są prowadzone. (jar)

Scenariusz nieco odmienny od typowego miała widowiskowa rekonstrukcja historyczna „A więc wojna!”, którą już po raz trzeci zorganizowano na stoku Góry Opatowskiej

Miejsce to, z racji ukształtowania terenu, nie jest może dla rekonstrukcji najbardziej wygodne, ale tu decydują ważne względy historyczne. To tutaj w 1939 r. nasze wojsko broniło się przed Niemcami nacierającymi w kierunku Mokrej. O ile ten lokalny epizod wojny obronnej odtworzono tu przed dwoma laty, tym razem zamysł autorów scenariusza spektaklu rekonstrukcyjnego był nieco inny. Widzom starano się pokazać, co działo się na tych terenach także nieco później, gdy już oddaliła się linia frontu.

Czytaj więcej w najnowszym wydaniu Gazety Kłobuckiej i e- wydaniu. Pisze Jarosław Jędrysiak

[See image gallery at gazetaklobucka.pl]