WYBORY. Dopiero w drugiej turze mieszkańcy gminy zdecydują, kto – po nadzwyczaj długiej epoce Henryka Krawczyka – zostanie nowym wójtem gminy. Wiadomo już, kto nim nie zostanie. I jaki jest układ sił w radzie gminy

Kampania wyborcza w gminie Wręczyca w wykonaniu większości kandydatów była nadzwyczaj intensywna. Ktoś tam już otworzył swoje biuro, ktoś jeździł często na spotkania z wyborcami, ktoś cieszył się z poparcia osób i organizacji do tej pory „trzęsących” gminą. Tylko dwojgu kandydatów podejmowane zabiegi przyniosły połowiczny sukces – prawo dalszej walki o fotel wójta w drugiej turze.

Pan wójt albo pani wójt
W pierwszej turze bezapelacyjnie najlepszy wynik osiągnął Tomasz Osiński – 37,2% głosów. Mieszkaniec Puszczewa pokonał trójkę kandydatów z Wręczycy – Magdalenę Pietrulewicz (25,2%), Roberta Brosia (21,7%) i Daniela Mańczyka (11,8%). Tłem dla tej czwórki pozostał z woli wyborców mieszkający w Kalei Adam Olczyk (4,1%). W drugiej turze Osiński spotka się więc z Pietrulewicz. Kto ma większe szanse – wprost nie wskażemy. Każde z tej dwójki ma atuty w postaci programu, ale nie tylko tam. Osiński uzyskał w niedzielę 2741 głosów, Pietrulewicz – o 882 głosy mniej. Osińskiemu mniej brakuje do „uzbierania” 50% poparcia. Przy czym na pozostałą trójkę kandydatów oddano w pierwszej turze w sumie 2762 głosy. Spora część z nich padła na innych kandydatów mieszkających we Wręczycy. Czy teraz zdecydują się oni na poparcie Pietrulewicz, mieszkanki Wręczycy, czy też miejsce zamieszkania nie odegra tu decydującej roli?
Warto tu odnotować, że głosujący w lokalu wyborczym we Wręczycy w większości poparli Roberta Brosia (43%), druga była tu Pietrulewicz (25%), potem Mańczyk (17%) i dopiero czwarty Osiński (13%). W Truskolasach głosy rozłożyły się inaczej – tu wygrał Osiński (36%) przed Pietrulewicz (29%) i Brosiem. W Kalei – trzecim duży obwodzie głosowania – Osiński pokonał Pietrulewicz tylko nieznacznie (32 do 29%). W Grodzisku i Kulejach wygrał Osiński. W Borowem, a zwłaszcza u siebie, w Węglowicach, wygrał zdecydowanie. Za to Pietrulewicz miała znacznie wyższe poparcie w Hutce. To zestawienie pokazuje, że miejsce głosowania ma w naszych wyborach lokalnych bodaj większe znaczenie niż walory programu wyborczego. Za nieco ponad tydzień zobaczymy, co odegrało większą rolę we Wręczycy.

Partyjni bez szans
W składzie rady gminy będzie 10 nowych osób. Tylko 5 radnych zostało tu wybranych ponownie. Wręczyckie wybory w ogóle pokazały to, co powinno być solą demokracji lokalnej w większości gmin: liczący się udział lokalnych, niepartyjnych komitetów wyborczych. Żadnego mandatu nie zdobyli tu kandydaci partyjni – ani ci z PSL-u, ani ci z PiS-u! Największe poparcie – i 7 mandatów – uzyskał komitet Unia Samorządowa Powiatu Kłobuckiego. Z tej listy weszli do rady gminy: Marek Prubant, Janusz Ogłaza i Wiesław Żerdziński oraz nowi radni – Jakub Winecki, Artur Brodziak i Małgorzata Zatyka. Mandat z listy Unii Samorządowej zdobył także Tomasz Osiński. Obejmie go, jeśli nie wygra wyborów na wójta.
Drugi szerzej poparty komitet to Aktywni Gminy Wręczyca. Komitetowi temu nie udało się wprowadzić do drugiej tury swego kandydata na wójta, Roberta Brosia. Uzyskał za to drugi wynik i 5 miejsc w radzie gminy. Zajmą je: Anita Toborek oraz nowi radni – Robert Broś (który nie został wójtem), Piotr Wydmuch, Urszula Zomerfeld i Artur Klorek.
Trzej pozostali radni – wszyscy nowi w radzie – uzyskali mandaty z trzech różnych komitetów. Krzysztof Ocimek z listy KWW Wspólna Gmina Wręczyca. To komitet, z którego na wójta bez powodzenia startował Mańczyk. Michał Hendzlik udanie startował z KWW Bliżej Ludzi Gminy Wręczyca Wielka. To komitet kandydatki na wójta Magdaleny Pietrulewicz. Barbara Bogus została radną z listy KWW Gmina Dobro Wspólne.
Wyniki wyborów do rady gminy są znaczące w perspektywie drugiej tury wyborów wójta. Jeśli urząd ten obejmie Osiński, będzie miał poparcie radnych z komitetu, z którego startował – a to największa grupa radnych w nowej radzie. Jeśli wygra Pietrulewicz, na początek będzie mieć wsparcie tylko jednej swojej radnej. O poparcie pozostałych przyjdzie jej dopiero zabiegać. Jednocześnie układ sił w radzie – z dwoma większymi klubami radnych, ale bez większości po stronie któregokolwiek z nich – wymusi zawieranie politycznych kompromisów już po wyborach.