Szachowa szkoła myślenia

Dzieci chętnie uczestniczą w zajęciach. W końcu gra bardziej kojarzy się z zabawą niż ze ślęczeniem w szkolnej ławce. A przy okazji – niepostrzeżenie rozwija młode umysły.
SP 2 KŁOBUCK

EDUKACJA. W Szkole Podstawowej nr 2 w Kłobucku realizują ogólnopolski projekt Polskiego Związku Szachowego „Edukacja przez szachy w szkole”. Najmłodsi uczą się podstaw tej popularnej gry

Projektem objęto dzieci z klas pierwszych. Będą go realizować w tym roku i następnie w klasie drugiej. Zajęcia prowadzi tu szkolna miłośniczka szachownicy, Jadwiga Kurczaba.

– Przystąpienie do projektu wzbogaciło szkołę o sprzęt szachowy w postaci pięknych dużych szachownic i bierek, jak również niezastąpionej tablicy demonstracyjnej. Uczniowie korzystają ze świetnych podręczników, wprowadzających ich w świat szachów w klimacie bajkowym – opisuje nauczycielka.

O co w tym wszystkim chodzi? Szachy to gra wymagająca wyjątkowej precyzji myślenia, strategicznego planowania i wyobraźni. Tym samym ćwiczy umysł dzieci. I w ten sposób wspiera edukację matematyczną, rozwój pamięci, orientacji przestrzennej, rozwój myślenia analitycznego i logicznego.

– Królewska gra uczy również cierpliwości, wytrwałości i koncentracji uwagi. Rozwija inteligencję interpersonalną. Amerykański neurolog Howard Gardner, twórca „teorii inteligencji wielorakich”, dwie spośród ośmiu definiowanych inteligencji, matematyczno-logiczną oraz przestrzenną, uzasadnia właśnie przykładami szachowymi – argumentuje Jadwiga Kurczaba.

Jak każda gra, także szachy uczą interakcji z partnerem-przeciwnikiem, radzenia sobie ze stresem, ze zwycięstwem i z porażką. Uczą też szacunku dla drugiej osoby. Nie jest przypadkiem, że wśród tylu gier, którymi przez tysiąclecia pasjonowała się ludzkość, właśnie ta do dziś jest aktywnie uprawiana.

– Zalety szachów można by długo wymieniać, dlatego bez chwili wahania rozpoczęliśmy tę edukacyjną przygodę. Trzeba jednak dodać, że bez dobrej woli dyrekcji szkoły, bez wsparcia organu prowadzącego i bez zaangażowania się w realizację projektu moglibyśmy tylko pomarzyć o takiej innowacji w edukacji wczesnoszkolnej – podsumowuje Kurczaba. (jar)