Kościół w Zajączkach Pierwszych będzie zabytkiem

par-zajaczki.czest.pl

Może nie każdy kojarzy tę budowlę, ale choć części mieszkańców powiatu jest znana. Teraz w toku jest procedura uznania kościoła w Zajączkach za zabytek

To dość ciekawa bryła. Na pierwszy rzut oka można się zastanawiać, co to za styl. Ktoś może pomyśleć, że to na pewno kościół stary i na pewno zabytkowy. Ktoś inny – że jednak wygląda na projekt całkiem nowoczesny. I ta druga możliwość jest prawdziwa. Kościół nie jest już młodziutki, więc nie wygląda tak ekstrawagancko, jak wiele świątyń projektowanych za naszego życia. Ale jest świątynią stosunkowo młodą w porównaniu do wielu innych w okolicy. Jednocześnie na tyle też już leciwą i ciekawą, by brać pod uwagę wpisanie go do rejestru zabytków.
W ogóle historia powstania tego kościoła w Zajączkach jest ciekawa. Przed wiekami wieś należała do parafii Danków. Gdy tam rozgościła się reformacja, katoliccy mieszkańcy mieli do dyspozycji wówczas tylko kościół w Zajączkach. Nie ten dzisiejszy – chodzi o lokalizację w Zajączkach, a nie o tę samą świątynię. W Zajączkach przez wieki działały po kolei dwa kościoły drewniane. Można uznać, że położono wówczas podstawy pod poczucie pewnej odrębności między centrum parafii z Dankowem, a właśnie Zajączkami. Utrzymało się ono również po powrocie dankowskiej świątyni do katolicyzmu. W XIX wieku ta odrębność tylko narastała i jedynie ograniczone możliwości organizacyjne w czasach zaborów nie pozwalały na wydzielenie tu osobnej parafii. Władze carskie wydały na to zgodę dopiero w 1904 roku. Od razu też zabrano się za budowę nowej, murowanej świątyni. Trwało to długo, bo zbierano z trudem pieniądze, a potem też przyszła pierwsza wojna światowa. Kościół zbudowano więc dopiero w drugiej połowie lat 20. zeszłego wieku. To tę świątynię oglądamy do dzisiaj. Jako obiekt prawie stuletni może teraz trafić do spisu zabytków. Jego zwracająca uwagę forma to dzieło architektów: Stefana Schillera i Wiesława Kononowicza.
Procedura wpisu do rejestru zabytków wszczęta została z urzędu przez Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Katowicach. (jar)